Większość trzpieni jest przystosowana do standardowych rur rusztowaniowych o średnicy 48,3 mm i wyposażona w gwintowany pręt (zazwyczaj o średnicy ok. 34–38 mm) oraz zakres regulacji wynoszący – w zależności od modelu – od około 300 do 600 mm. Zawsze należy sprawdzać długość i parametry gwintu konkretnego trzpienia, aby upewnić się, że pasuje on do posiadanej rury i zapewnia wymaganą wysokość regulacji.

Tak, stopy rusztowaniowe są zazwyczaj wykonane ze stali ocynkowanej ogniowo lub galwanicznie, dzięki czemu są odporne na korozję i trudne warunki atmosferyczne panujące na placu budowy. Powłoka cynkowa chroni gwint i zapewnia płynny ruch nakrętki przez cały okres eksploatacji.

Gwintowany koniec trzpienia wkłada się do dolnej części słupka rusztowania, a płaska stopa opiera się na płycie podstawy lub podkładzie (desce rozkładowej), co pozwala na równomierne rozłożenie obciążenia. Następnie obraca się nakrętkę regulacyjną w górę lub w dół, aby ustawić każdą nogę na odpowiedniej wysokości i wypoziomować konstrukcję przed dalszym montażem rusztowania.

Kuta stopa rusztowaniowa jest elementem o dużej wytrzymałości, zdolnym zazwyczaj przenieść obciążenie rzędu kilku ton na jedną nogę, choć dopuszczalne obciążenie robocze zależy od modelu oraz stopnia wysunięcia trzpienia. Należy ograniczać wysunięcie do minimum i zawsze przestrzegać wytycznych producenta dotyczących nośności, aby zapewnić bezpieczeństwo konstrukcji.